ၾသစေၾတးလ်ႏႇင့္ ၿဗိတိသွ်သံအမတ္မ်ား၊ စင္ကာပူသံအမတ္ႀကီးတို႔ကို ေရႇ႕ဆံုးတန္းတြင္ေတြ႕ရသည္။ အျခားသံတမန္မ်ားမႇာလည္း သံ႐ံုးမႇ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ဆိုင္ရာျမန္မာတာ၀န္ခံမ်ားႏႇင့္အတူရႇိေနၾကသည္၊ ျပည္တြင္းျပည္ပသတင္းေထာက္မ်ားမႇာလည္း အခြင့္အေရးကို ျပည့္ျပည့္၀၀ရစိမ့္ေသာငႇာ တရားခြင္ႏႇင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏႇင့္ နီးႏိုင္သမွ်နီးေအာင္ ေနရာယူေနၾကသည္။

ကင္မရာ၊ ရီေကာ္ဒါစသည္တို႔ကို ယူေဆာင္ခြင့္မရႇိသျဖင့္ အၾကားစြမ္းရည္၊ အျမင္စြမ္းရည္တို့ျဖင့္သာ တတ္ႏိုင္သမွ်မႇတ္တမ္းတင္ သတင္း ေရးသား ရမည္ျဖစ္သျဖင့္ ျမင္သာၾကားသာေသာ ေနရာကို ေဘာင္အတြင္းမႇ သတင္းေထာက္မ်ား ႀကိဳးစားယူေနၾကရျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုစဥ္တြင္ပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မႇာ တရားခြင္သို႔ ၀င္ေရာက္လာေလသည္။ အားလံုးက မတ္တပ္ရပ္ကာ သူမကို ၀ိုင္းၾကည့္ၾက သည္။ ရဲေမမ်ားကလည္း အသင့္အေနအထားႏႇင့္ရႇိၾကသည္။ သူမႏႇင့္နီးႏိုင္သမွ်နီးေအာင္ တရားခြင္ႏႇင့္နီးႏို္င္သမွ်နီးေအာင္ ပရိသတ္မႇာ တိုးကပ္သြားၾကသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မႇာ ပရိသတ္ကိုတစ္ခ်က္ကေလးမႇ မၾကည့္ပါ၊ သူမေရႇ႕ေနဦးၪာဏ္၀င္းႏႇင့္ေတြ႕ၿပီး စကားေျပာပါသည္။ ထို့ေနာက္ တရားခြင္သို့ မၾကာမီတင္ျပရန္ရႇိပံုရသည့္ ေလွ်ာက္လႊာတစ္ေစာင္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဖတ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ခရမ္းႏုေရာင္ အက်ၤီ၊ ခရမ္းရင့္ အျဖဴေရာင္ၾကက္ေျခခတ္ပတ္လည္စင္း ပုလဲေဖာက္ခ်ည္လံုခ်ည္ႏႇင့္ အသားအရည္ေကာင္းေသာ ေပၚလြင္ သည့္ပိန္ပါးပါးကိုယ္ထည္ႏႇင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မႇာ ၾကည့္ေကာင္းေနဆဲျဖစ္သည္။ က်န္းမာပံုလည္း ရသည္။

အင္တာနက္ႏႇင့္ စာေစာင္တခ်ဳိ႕တြင္သာ ဓါတ္ပံုကို ျမင္ခဲ့ဖူးေသာ စာေရးသူအတြက္ လူကိုယ္တိုင္ ပထမဆံုးျမင္ဖူးျခင္းျဖစ္သည္။ ဆံပင္ကို ျဖန္႔ခ်ထားမည္ဆိုပါက ေက်ာထိ႐ံုသာရႇိမည္ျဖစ္ၿပီး ယေန႔တြင္ေတာ့ ေနာက္ဘက္မႇစုသိမ္းကာ အတြင္းတြင္သားေရကြင္းပါ အမည္းေရာင္ အ၀တ္(ေခါင္းစည္းႀကိဳး) ျဖင့္ ပတ္စည္းထားသည္။ မိတ္ကပ္ပါးပါးသာ လိမ္းထားပံုေပၚၿပီး ပန္းမပန္ထားပါ၊ အသားအေရႏႇင့္ ၀တ္စံုမႇာ မိန္းမပီသသည့္အသြင္ရႇိသည္။

ေနာက္ေက်ာမႇၾကည့္ေနေသာ ပရိသတ္မႇာ သူမလည္တိုင္ကိုပါျမင္ေတြ႕ရၿပီး အညိဳေရာင္ေကာ္ကိုင္းမ်က္မႇန္(ကိုင္းႀကီးမဟုတ္၊ ယခု ေခတ္စားေနေသာအရြယ္ ကိုင္းေသး) ႏႇင့္စာဖတ္ေနေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မႇာ တည္ၿငိမ္ေနၿပီး ႐ံုးအလုပ္လုပ္ေနပံုေပါက္သည္။

သူမကိုၾကည့္ရသည္မႇာ တည္ၿငိမ္ေနၿပီး ယခုအမႈအတြက္ သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ စာဖတ္ၿပီးေနာက္ မ်က္မႇန္ ကို မ်က္ႏႇာမႇျဖဳတ္သိမ္းကာ ခ်ည္လက္ကိုင္အိတ္အနက္(အိတ္ေသး)ထဲ ထည့္လိုက္သည္။

မိုးအုပ္ေနေသာ္လည္း အိုက္ေလာင္ဆဲအခန္းထဲတြင္ လက္ကိုင္ပ၀ါ အျဖဴေလးႏႇင့္ သူမပါးကို တို႔ပြတ္သည္ကို တစ္ႀကိမ္ျမင္ရသည္။ ပထမအႀကိမ္ျမင္ဖူးေသာမိမိကို တစ္ပတ္ခန္႔အတြင္း ႏႇစ္ႀကိမ္ျမင္ဖူးေသာ သံတမန္တစ္ဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မႇာ ၿပီးခဲ့သည့္အပတ္ ၄င္းျမင္ေတြ႕သည္ႏႇင့္ ႏိႈင္းယႇဥ္လ်င္ ယေန႔အနီးငယ္ ေဖ်ာ့ေတာ့ပံုရေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

စာဖတ္ၿပီး အမႈသည္မ်ားထုိင္သည့္ခံုသို႔ု ထလာၿပီးထိုင္ေတာ့မႇ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပရိသတ္ကို လႇမ္းၾကည့္ ရယ္ျပ စကားတစ္ ခြန္းႏႇစ္ခြန္းလႇမ္းေျပာသည္၊ ”လာၾကတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာတယ္” ဟု ေျပာတာသာ ၾကားသည္။

တရားခြင္စတင္

မြန္းလြဲတစ္နာရီထိုးစမႇာ တရားခြင္စာေရးက အမႈတြဲျပင္ဆင္၊ တရားခြင္ျပင္ဆင္ၿပီး မၾကာမီမႇာပဲ ႐ံုးစသည္။ တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦးထြက္လာၿပီး ေနရာယူသည္။ ပရိသတ္က မတ္တပ္ရပ္ေပးရသည္။ တရားခြင္စာေရးက လက္ႏႇိပ္စက္စမ္းလိုက္သည္၊ လက္ႏႇိပ္စက္သံတေျဖာင္းေျဖာင္းစၾကားရၿပီ။

တရား႐ံုးမ်ားတြင္ လက္ႏႇိပ္စက္သာ သံုးေနဆဲျဖစ္သည္၊ ကြန္ပ်ဴတာကို အသံုးမျပဳႏိုင္ေသး၊ ယခုကဲ့သုိ႔ မီးမမႇန္ေသာကာလ တြင္ လက္ႏႇိပ္စက္ ကသာ အေကာင္းဆံုးအေနအထားတြင္ ရႇိေနဆဲဟုသာ ေတြးလိုက္မိသည္။

တရားခြင္ပံုစံမႇာ တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦးထိုင္ရန္ေနရာ (အျမင့္တြင္)၊ ေနာက္ခံတြင္ ပံုမႇန္တရားခြင္မ်ားကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေတာ္အလံရႇိမေနဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္အထိမ္းအမႇတ္တံဆိပ္သာရႇိသည္။ မည္သည့္ပံုမႇေတာ့ ခ်ိတ္ဆြဲမထားေပ။ တရားခြင္တြင္ တရားသူႀကီးမ်ားႏႇင့္ စကားေျပာဆိုလွ်င္ စင္ေပၚတက္ၿပီးမႇ စကားေျပာႏိုင္သည္။

တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦးေရႇ႕ဘက္စင္ေအာက္တြင္ တရားသူႀကီးမ်ား၏ လက္ယာဘက္ျခမ္း၌ တရားစြဲဥပေဒအရာရႇိမ်ားထိုင္ၿပီး လက္၀ဲဘက္ တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္း၊ မ၀င္းမမႏႇင့္ မစၥတာရက္ေတာတို႔၏ ေရႇ႕ေနမ်ားျဖစ္ေသာ ဦးၪာဏ္၀င္း၊ ဦးလႇမ်ဳိးျမင့္၊ ေဒၚခင္ေဌးႂကြယ္ႏႇင့္ ဦးခင္ေမာင္ဦးတို႔ ထိုင္ၾကေလသည္။ တရားသူႀကီးမ်ားႏႇင့္ ေရႇ႕ေနမ်ားထိုင္ေနပံုမႇာ ေထာင့္မႇန္အေနအထား ျဖစ္သည္။

တရားသူႀကီးမ်ားႏႇင့္ မ်က္ဆိုင္ခံုတန္းတြင္ေတာ့ တရားခြင္ကိုၾကည့္ေနေသာပရိသတ္ဘက္မႇၾကည့္ပါက ၀ဲဘက္အစြန္တြင္ မစၥတာ ရက္ေတာ(မတ္မတ္အေနအထားျဖင့္)၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ မ၀င္းမမတို႔ သံုးေပခန္႔အကြာအေ၀းစီျဖင့္ ထိုင္ေန ၾကသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ထိုင္သည့္ေနာက္တန္းတြင္ သစ္သားျဖင့္အပိတ္တန္းကာထားၿပီး ယင္းေနာက္ဘက္တြင္ ခံုတန္းသံုးတန္း ခ်ထားသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ထိုင္ၿပီးေနာက္ ယင္းခံုတန္းသံုးတန္း၏ တစ္တန္းတြင္ အမ်ဳိးသမီးရဲအရာရႇိ ေျခာက္ဦး၀င္ထိုင္ၾက သည္။ ငါးဦးက အျပာႏုရင့္ရဲယူနီေဖာင္းႏႇင့္ျဖစ္ၿပီး တစ္ဦးမႇာ အက်ဥ္းေထာင္ယူနီေဖာင္း(ကာကီေရာင္)ႏႇင့္ျဖစ္သည္။

ရဲအရာရႇိမ်ားေနာက္တြင္ သစ္သားတန္းႏႇင့္ေနာက္တစ္ႀကိမ္ကာရံထားၿပီး သံတမန္မ်ား စထိုင္သည္။ သံတမန္တို႔ထိုင္ၿပီးငါးတန္းေျမာက္ မႇာ မႇ သတင္းေထာက္မ်ားထိုင္ၾကရသည္။

တရားခြင္သို႔တက္ေရာက္နားေထာင္ေသာ ပရိသတ္အတြက္ မင္းလမ္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္လ်င္ ခံုငါးလံုးခ် ကိုးတန္း (လူ ၉၀ စာ) ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေလာင္အိုက္ေနေသာအခန္းတြင္း မ်က္ႏႇာက်က္ပန္ကာ ရႇစ္လံုးတန္း သံုးတန္း ၂၄ လံုးတပ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ တရားခြင္လုပ္ထားေသာအေဆာက္အဦႀကီးတစ္ခုလံုးမႇာ ၃၅ ေပ၊ ေပ ၈၀ ခန္႔ရႇိ တစ္ထပ္အေဆာက္အအံုျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရႇ႕ေနဦးၪာဏ္၀င္းက တရားသူႀကီးမ်ားထိုင္ရာ စင္ေပၚတက္သြားၿပီး တင္ျပခ်က္ေလွ်ာက္လႊာကို တင္တာ ေတြ႕ရသည္။ တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦး တစ္ဦးလွ်င္ေလွ်ာက္လႊာတစ္ေစာင္စီရၿပီး ၾကည့္ၾကသည္။

”အမႈသည္ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေရႇ႕ေနျဖစ္တဲ့သူတို႔ ေဆြးေႏြးခြင့္ရလိုေၾကာင္း၊အမႈသည္နဲ႔ေရႇ႕ေန ေသခ်ာေတြ႕ခြင့္ မရ ေသးေၾကာင္း၊ သို႔မို႔ေၾကာင့္ ဥပေဒပါအခြင့္အေရးအရ ေတြ႕ဆံုခြင့္တစ္နာရီခန္႔ျဖစ္ျဖစ္ ရလိုေၾကာင္း ေတာင္းဆိုပါေၾကာင္း စသည္ျဖင့္” ဦးၪာဏ္၀င္းက ႐ံုုးေတာ္သို႔ ေလွ်ာက္ထားသည္။

တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦးတိုင္ပင္ၾကၿပီး တစ္ခုခုကို ဖတ္ျပသည္။ တရားစြဲဥပေဒအရာရႇိက တစံုတရာထေျပာျပန္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေလွ်ာက္လႊာ ႏႇင့္ပတ္သက္၍ ဘာေျပာသည္ကို ေသခ်ာမသိေတာ့ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စစစ္ရန္ေျပာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထိုင္ရာမႇထၿပီး တရားသူႀကီးႏႇစ္ဦးေရႇ႕ အစစ္ခံရမည့္အမႈသည္ထိုင္ရန္ရႇိသည့္ခံုတြင္ ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သူမေရႇ႕ေနက စတင္ေမးျမန္းျခင္းမျပဳဘဲ တရားသူႀကီးဦးညီညီစိုးကပင္ ေမးျမန္းပါသည္။ နာရီ၀က္မရႇိတရႇိတြင္ၿပီးသည္။ တရားသူႀကီးေမးျမန္းသည့္ေမးခြန္းမ်ားႏႇင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျဖၾကားသည့္အေျဖမ်ားကို ပီပီသသ မၾကားရေသာ္လည္း တရားခြင္စာေရးလက္ႏႇိပ္စက္ႏႇင့္မႇတ္တမ္းတင္ရန္ တရားသူႀကီးကေမးခြန္းႏႇင့္အေျဖကို ဆီေလ်ာ္စြာ စာေခၚေပးခ်ိန္တြင္ အမ်ားစုကိုၾကားရပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူမေျဖသည့္အေျဖႏႇင့္ တရားသူႀကီးစာေခၚခ်ိန္ စာသားအနည္းငယ္လြဲပါက သူမေျဖၾကားထြက္ဆိုသည့္ အတိုင္းအမႇန္ကိုသာ မႇတ္တမ္းတင္ရန္ ႏႇစ္ႀကိမ္သံုးႀကိမ္ေျပာဆိုသည္ကိုေတြ႕ရၿပီး တရားသူႀကီးကလည္း အစ္မႀကီး ထြက္ဆိုသည့္ အတိုင္း မႇတ္တမ္းတင္ေပးပါမည္ဟု ေျပာပါသည္။ တရားသူႀကီးက မစၥတာရက္ေတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၿခံအတြင္း၀င္ေရာက္ပံုကို ေမးျမန္းပါသည္ (အေမးအေျဖအျပည့္အစံုကို ေမ ၂၇ ထုတ္ အစိုးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္သျဖင့္ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ)။

အေမးအေျဖထဲတြင္ တရားသူႀကီးက ”မစၥတာဂြၽန္ ၀ီလီယံရက္ေတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္သို့ေရာက္ရႇိခ်ိန္က အိမ္ပတ္၀န္းက်င္ တြင္ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား ရႇိပါသလား” ဟု ေမးသည္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ”ၿခံအတြင္းမႇေတာ့ မရႇိပါ၊ ၿခံအျပင္မႇာ ရႇိ မရႇိ မသိပါ” ဟု ျပန္လည္ေျဖၾကားပါသည္။

တရားခြင္အၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈအၿပီးတြင္ သူမထထြက္လာေတာ့ မ်က္ႏႇာၾကည္လင္ေနဆဲျဖစ္သည္၊ သူမေရႇ႕ေနဦးၪာဏ္၀င္းကိုလည္း ၿပံဳးၿပံဳးႏႇင့္ေတြ႕လိုက္သည္။ ဦးၪာဏ္၀င္းေကာ၊ တရားစြဲဥပေဒအက်ဳိးေဆာင္မ်ားပါ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ေမးခြန္းမေမးၾကပါ။ တရားသူႀကီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ႐ံုးေရႇ႕ထြက္ဆိုခ်က္(လက္ႏႇိပ္စက္မူ)ကို ဖတ္ျပၿပီး ထြက္ဆိုမႈကို အတည္ျပဳပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အမႈမႇာ မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၄၈ မိနစ္တြင္ၿပီးသည္။ တရားခြင္ကို ေနာက္တစ္ရက္သို႔ ေရႊ႕ဆိုင္းေၾကာင္းေျပာကာ မစၥတာရက္ေတာအမႈ ၄၈/၂၀၀၉ ကို ဆက္လက္စစ္ေဆးပါသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တရားခြင္မႇမျပန္မီ ပရိသတ္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ၿပံဳးျပပါသည္၊စကားတစ္ခြန္းႏႇစ္ခြန္းေျပာသည္။ ၾကားလိုက္ရသည္က ”ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္” ဟူ၍။ပရိသတ္အမ်ားစုကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မသိပါ၊ သူမေရႇ႕ေနဦးၪာဏ္၀င္းက ေနာက္မႇတိုးတိုးကပ္ေျပာေနသည္ကိုေတြ႕သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ျပန္သည္ႏႇင့္ သံတမန္မ်ားလည္း ျပန္ကုန္ၾကသည္။ သတင္းေထာက္မ်ားလည္း ျပန္ေတာ့သည္။ မစၥတာရက္ေတာ ကေတာ့ ရႇပ္အက်ၤီကို တံေတာင္ဆစ္အထိလက္ေခါက္၀တ္ၿပီး ကာကီေရာင္ႏုစတိုင္ေဘာင္းဘီ၀တ္လာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္သြားသည့္အထိ တရားခြင္တြင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္မတ္မတ္ထိုင္ေနဆဲ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မစၥတာ ရက္ေတာကို တရားခြင္တြင္ တစ္နာရီခန္႔ရႇိေနစဥ္အတြင္း တစ္ႀကိမ္မႇ ၾကည့္မသြားခဲ့။

အင္းစိန္ဗဟိုအက်ဥ္းေထာင္မႇ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ထားရႇိရာ အက်ဥ္းေထာင္တြင္းမႇ အရာရႇိရိပ္သာ သုိ႔ပင္ ေစာင္းင့ဲၾကည့္ခဲ့ေသးသည္။

တကၠသိုလ္မ်ား လယ္ကြင္းထဲသို ့ေျပာင္းသြားေလျပီ။
ဘြဲ ့ရတစ္ေယာက္ အလုပ္မရ၍ ေခါင္းစားေနသည္။
သူေတာင္းစားတို ့က် ေကာင္းစားေနသည္။
အိတ္ကပ္ၾကီးေတြ ေဖာင္းကားေနသည္။
တိုင္းျပည္ၾကီးကုိ တညီတညြတ္ထဲ ေရာင္းစားေနျပီ။

ယၾတာေတြေခ်ျပီး မန္းမွဳတ္ေနျပီ။
သံဃာေတြကိုေတာင္ ဝရမ္းထုတ္ ေနျပီ။
အလွဴရွင္ေတြ မေရွာင္ ဖမ္းခ်ဳပ္ေနျပီ။
လူမဆန္စြာ ၾကမ္းၾကဳတ္ေနျပီ။
ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္ေတြနဲ ့..အရမ္း..လုပ္ေနျပီ။

သူတို႔ ေခါင္းထဲ..သြားမၾကည့္နဲ ့..ဘာမွမရွိဘူး..အေဟာင္းသား။
လူေတြလည္း..ေတြးလာၾကတယ္..တစ္္ရြာေျပာင္းရင္..ေကာင္းမလား။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ..မိသားစုေတြ..မဆံုဆည္းႏုိင္ေလာက္ေအာင္..ေခ်ာင္းျခား။
ဘဝနဲ ့ရင္းျပီး..ၾကိဳးစားတာေတာင္.. မေရရာတဲ့ …ေလာင္းကစား။
ဒါေတြဟာ.. အေမတစ္ကြဲသားတစ္ကြဲ.. ျဖစ္ေနရတဲ့.. အေၾကာင္းမ်ား။
ရင္ထဲကို.. ေသာကငွက္ေတြ.. က်ဴးေက်ာ္လာတာေတာင္.. မေမာင္းအား။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ ႔ အလုပ္ရွာဖို႔ ..စင္ကာပူကို ထြက္ေနၾကတယ္။
အလုပ္မရရင္ သိန္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္.. ရွံဳးျပီဆိုေတာ့ မ်က္ရည္က်မယ္။
ၾကိဳးစားၾကည့္လိုက္မွ ပိုဆိုးသြားတတ္တာ.. ဒီေခတ္ဆိုးရဲ ့သက္ေသတစ္စပဲ။
ကမၻာက သာမန္လူေတြနဲ ့ငါတို ့ကာရန္တူရံုေလးေတာင္.. ဘာလို ့ဒီေလာက္အထိ ခက္ေနရသလဲ။
ေျမညီထပ္ေလး ေရာက္ဖုိ ့ေတာင္.. ကုိယ့္စိတ္ဓာတ္ကိုယ္.. ေလွကားလိုနင္းျပီး.. တက္ေနရဆဲ။

ဆႏၵခံယူပြဲ အတုၾကီးနဲ ့လည္း ကမၻာကိုေတာင္ နားလွည့္ပါးရိုက္။
မသူေတာ္ အခ်င္းခ်င္းက်ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္း ဆိုတဲ့ စကားနဲ ့ဖားလိုက္။
သူငယ္ခ်င္းတို ့……သူတို႔ မွ်ားလာတဲ့ ငါးစာေတြကို မစားနဲ ့…ထားလိုက္။

အသိဥာဏ္ မရွိတဲ့ ေခြးသူခုိးေတြဟာ
ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္တုန္းကထက္လည္း ေသြးဆိုး ႏုိင္တယ္။
ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြကုိ ဒိုင္းနမိုက္နဲ႔မေဖာက္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာရဲသလဲ။
ကမၻာ့ေျမပံုၾကီးထဲက ေသြးကြက္ေလး တစ္ကြက္ရဲ ့ကံၾကမၼာကုိ ဘယ္သူေဟာရဲသလဲ။

သူငယ္ခ်င္း…
မင္း..ေအးေအးေဆးေဆးေနလို ့လည္း ဒီဂယက္က လြတ္မယ္မထင္နဲ ့။
မိစၦာေတြ မဆင္းမခ်င္း ဒီဝဋ္က ကၽြတ္မယ္ မထင္နဲ ့။
ဝန္နဲ ့အားမမွ်တဲ့ မင္းစီးလာတဲ့ဒုိင္နာဟာ အခ်ိန္မေရြး လမ္းေခ်ာ္ေမွာက္သြားႏုိင္တယ္။
ကပ္တစ္ခုစိုက္လိုက္တာနဲ ့မင္းဘဝက အခ်ိန္မေရြး လမ္းေပၚေရာက္သြားႏုိင္တယ္။

တိုင္းျပည္ကို ျခယ္လွယ္ေနတဲ့ ဘုရင္တစ္အုပ္ဟာ
အစိုးရနာမည္ခံထားတဲ့ မစင္တစ္ထုပ္ပါ
ျပည္သူေတြကလည္း သူတို ့ထင္သလို အခ်ဥ္မဟုတ္ပါ။

ဒီလိုနဲ ့မခံခ်င္စိတ္ေတြ ငလ်င္ခဏခဏလွဳပ္
သူတို ့ေတြရဲ ႔ ပလႅင္ခဏခဏလွဳပ္လည္း
အခုထိမျပဳတ္ေသးေတာ့
တစ္ေယာက္တည္းေတြးရင္း ရင္ရွဳပ္
ေပါက္ကြဲမွဳေတြကုိ ကဗ်ာအျဖစ္ အျပင္ထုတ္လုိက္တယ္။

ဒုကၡေတြနဲ ့ ရွဳပ္ပြေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေျခြ ေျပာင္းျပန္ကမၻာထဲ
လဲက်တိုင္းသာ ပုလဲခေနရင္ မ်က္ရည္ေတြသာ ေခ်ာင္းလွ်ံလာမယ္။
အက်ိတ္အခဲေတြ စိတ္ထဲမွာ သိပ္သည္းကာ ေျဗာင္းဆန္လာတယ္။
စကားလံုးေတြ ၾကမ္းသြားမိခဲ့ရင္ ကဗ်ာဖတ္သူကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ေရးသူ ေကာင္းကင္ကို

ေကာင္းကင္ကို ဆိုက္ ကိုလည္ပါတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ http://kaungkinko.myanmarbloggers.org/2008/10/blog-post_28.html

ထိုရဲရင့္ထက္ၿမတ္လွတဲ႔ အိမ္ေရွ ႔စံကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ကေနာင္မင္းသားၾကီးပါပဲ။ နံနက္ခင္းတခုမွာ အိမ္ေရွ ႔စံဟာ လြတ္ေတာ္ထဲမွာ သူရဲ႔၀န္ၾကီးမ်ားႏွင့္အတူ တိုင္းေရးၿပည္ရာ အစည္းအေ၀းတရပ္ကို က်င္းပေနခဲ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အိမ္ေရွ႔မင္းသားနဲ႔ တူ၀ရီးေတာ္တဲ႔ မင္းကြန္း၊ မင္းခုန္ ညီအကိုမင္းသားႏွစ္ပါးက ခိုက္ရန္ၿဖစ္ပြားဟန္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ လြတ္ေတာ္ဖက္သို႔ ေၿပးလာခဲ႔ၾကတယ္။ အိမ္ေရွ ႔မင္းသားက ရန္ၿဖစ္ၾကတယ္ထင္ၿပီး တားဆီးဖို႔ လြတ္ေတာ္ထဲကေန ထြက္လာတဲ႔အခါ၊ မင္းသားႏွစ္ပါးက အိမ္ေရွ႔မင္းသားကို ဓါးႏွင့္ခုတ္ကာ လုပ္ၾကံခဲ႔တယ္။ သူတို႔က ဦးရီးေတာ္အိမ္ေရွ ႔စံရိွေနသမွ် ဘုရင္မၿဖစ္ႏိုင္ဟု မိုက္မဲစြာ ထင္ၿမင္ၾကတဲ့အတြက္ လုပ္ၾကံခဲ႔ၾကၿခင္းၿဖစ္တယ္။ (ခမည္းေတာ္ မင္းတုန္းဘုရင္ကို ဆက္တိုက္လုပ္ၾကံဖို႔ ၾကိဳးပမ္းခဲ႔ေပမယ့္ မေအာင္ၿမင္ဘူး။)

ရလဒ္ကေတာ႔ မႏၱေလးရတနာပံုေနၿပည္ေတာ္မွာ သီေပါလိုမ်ိဳး အရည္အခ်င္းမၿပည့္၀တဲ႔မင္းသားက ဘုရင္ၿဖစ္လာတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တခုလံုး အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ကို ကၽြန္ႏိုင္ငံအၿဖစ္ လြယ္လြယ္ကူကူ ေရာက္သြားခဲ႔ရေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ရဲရင့္ထက္ၿမတ္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ကို ဆံုးရွံဳးခဲ႔ရတဲ႔အတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ႏိုင္ငံအၿဖစ္ ဆင္းဆင္းရဲရဲ၊ ႏွိမ့္ႏွိမ့္ခ်ခ် အသက္ရွင္ခဲ႔ရတယ္။

အဲဒီကေန ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ ေလာက္အၾကာမွာ မတရားသိမ္းပိုက္ထားတဲ႔ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ေန လြတ္ေၿမာက္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ရွားမွွရွားတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကို ထပ္မံရရိွခဲ႔တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆိုတဲ႔ အမည္နာမကို ေၿပာၾက၊ ၾကားၾကတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿမန္မာေတြရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေလးစားၿခင္း၊ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးၿခင္း၊ ဂုဏ္ယူၿခင္း၊ တမ္းတၿခင္းေတြနဲ႔ ၿပည့္ေနခဲ႔တယ္။ ၿမန္မာဆိုတာ သခင္မ်ိဳးဆိုတဲ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔၊ ၿမန္မာဆိုတာ ကၽြန္ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အဂၤလိပ္ကို ေမာင္းထုတ္ဖို႔ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ၁၂ႏွစ္တာကာလေလးအတြင္းမွာပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ၿမန္မာၿပည္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔အတြက္ အေၿခအေနအလိုက္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ရန္သူၿဖစ္ေနတဲ႔ အဂၤလိပ္ေတြကိုယ္ႏိုက္က ႏွစ္ ၃၀၀ ေလာက္မွာမွ ရွားရွားပါးပါး ေပၚထြန္းတက္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္လို႔ ေၿပာဆိုခဲ႔ရတယ္။ ရန္သူေခါင္းေဆာင္ ေတြကိုယ္တိုင္ ေလးစားခဲ႔ရတဲ႔သူၿဖစ္တယ္။ လူမ်ိဳးစြဲ မရိွသလို၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္းမ်ားကလည္း ယံုၾကည္တာကို ခံရေသာ သူၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ ပါတီစြဲ မရိွသလို အၿခားပါတီဦးေဆာင္သူမ်ားရဲ႔ ေလးစားတာကို ခံရသူၿဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ၿမန္မာၿပည္အတြက္ မရိွမၿဖစ္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ ၿမန္မာၿပည္အတြက္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။

ၿမန္မာတိုင္း၀မ္းနည္းရတဲ႔ ၁၉၄၇ ဇူလိုင္ ၁၉ မွာ အဲဒီ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခါင္းေဆာင္ဟာ ယုတ္မာလွတဲ႔လူတစုရဲ႔ လုပ္ၾကံတာကိုခံရၿပန္တယ္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရခဲ႔ေသာ္ၿငားလည္း ယံုၾကည္ႏိုင္တဲ႔၊ စုစည္းႏိုင္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မရိွေတာ့တာေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿပည္တြင္းစစ္ဒဏ္၊ တိုင္းၿပည္အင္အားနည္းလာေတာ့ က်ဴးေက်ာ္လာတဲ႔ ၿပည္ပဒဏ္၊ အရည္အခ်င္း နည္းပါးသူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔ၾကသည့္အတြက္ ဆင္းရဲၿခင္းဒဏ္၊ အာဏာရွင္မ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳဒဏ္၊ ဖိႏွိပ္မွဳဒဏ္ စသည္ၿဖင့္ ခါးစည္းခံစားခဲ႔ရတယ္။

အဆံုးရလဒ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ဟာ အဂၤလိပ္ေအာက္လြတ္လပ္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္အတြင္း အလြန္ဆင္းရဲေသာ ႏိုင္ငံအၿဖစ္ ေရာက္ရိွသြားၿခင္းပဲ။ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ သနားစရာေကာင္းတဲ႔လူမ်ိဳးေတြအၿဖစ္ ဆက္ဆံခံလာရေတာ့တာပဲ။ ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းတဲ႔ ဓေလ့စရိုက္ေတြ၊ ၿမန္မာေဟးလို႔ ထြန္းလင္းခဲ႔တဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ၊ ရဲရင့္ထက္ၿမတ္မွဳေတြဟာ ဆင္းရဲ႔မြဲေတမွဳ၊ အက်င့္ဖ်က္ခံရမွဳ၊ ဖိႏွိပ္ခံရမွဳေတြၾကားမွာ တိမ္ၿမဳတ္ေပ်ာက္ကြယ္လာတယ္။ ဒါအၿပင္ ယေန႔အခါမွာ ၿမန္မာဆိုတာ ဂုဏ္ယူစရာ မရိွသေလာက္ ႏိုင္ငံတကာမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေနရတဲ႔အၿဖစ္ပါပဲ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံဆိုတာ ဆင္းရဲလြန္းတဲ႔ ႏိုင္ငံ၊ ဖိႏွိပ္မွဳေတြနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ႏိုင္ငံ၊ ေသာက္သံုးမက်သူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ႏိုင္ငံ (ေသာက္သံုးမက်သူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္မွေတာ့ ေသာက္သံုးမက်တဲ႔လူမ်ိဳးလို႔ပဲ ထင္ခံရမွာပဲ။) ၿမန္မာလူမ်ိဳးဆိုတာ တံုးအတဲ႔လူမ်ိဳး၊ ဘယ္သူမွ အထင္မၾကီးတဲ႔လူမ်ိဳး။ အဲဒီလို ေအာက္က်ေနာက္က် ႏိုင္ငံၿဖစ္လာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ ၿမန္မာ႔သမိုင္းကိုေလ့လာမိၾကတဲ႔အခါ၊ ေဆြးေႏြးမိၾကတဲ႔အခါတိုင္းမွာ မၾကာခဏ ‘အကယ္၍’ ဆိုတဲ႔ စကားလံုးကို ေၿပာၿဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္။ အကယ္၍ ကေနာင္မင္းသားသာ လုပ္ၾကံဳခံရၿပီး အသက္မဆံုးရွံဳးခဲ႔ဘူးဆိုရင္၊ အဂၤလိပ္ေတြဟာ ငါတို႔ႏိုင္ငံကို သိမ္ပိုက္ခ်င္မွ သိမ္းပိုက္ႏိုင္မယ္။ ေခါင္းေဆာင္ဟာ အခရာပါပဲ။ ေခါင္းေဆာင္ေၿပာင္းသြားတာနဲ႔ အရာအားလံုးဟာ ေၿပာင္းလည္းသြားေတာ့တာပဲ။ သိမ္းပိုက္ႏိုင္မည္ထားဦးေတာ့ ဒီမင္းသားလက္ထက္မွာ ၿဖစ္ခ်င္မွၿဖစ္မယ္။ ဒီေလာက္ ၿမန္ဆန္ခ်င္မွ ၿမန္ဆန္ခဲ႔မယ္။ ဒီေလာက္ လြယ္ကူခ်င္မွ လြယ္ကူခဲ႔မယ္။ (ဘာလိုလဲလည္းဆိုေတာ့ ဧရာ၀တီၿမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္က အင္း၀၊ သေၿပတန္း စတဲ႔ ဗမာသီေပါဘုရင္ရဲ ႔ ခံတပ္ေတြဟာ မခုခံလိုက္ရပဲ လက္နက္ခ်ခဲ႔ရပါတယ္။)

ဒီလုိပါပဲ။ အကယ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသာ လုပ္ၾကံမခံရဘူးဆိုရင္ ၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ ႔ ၿပည္တြင္းစစ္မီးဟာ ဒီေလာက္ ၾကီးမားက်ယ္ၿပန္႔ခ်င္မွ က်ယ္ၿပန္႔မယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ စိတ္၀မ္းကြဲမွဳ၊ စည္းလံုးမွဳၿပိဳကြဲမွဳေတြဟာ ၿဖစ္ေပၚလာမယ္ မဟုတ္ဘူး။ ေန၀င္းလည္း အာဏာ သိမ္းဖို႔ အေၾကာင္းဖန္တီးလာႏိုင္မွမဟုတ္ဘူး။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းရဲ ႔ဦးေဆာင္မွဳေနာက္မွာ တိုင္းသူၿပည္သားေတြရိွေနတဲ႔အတြက္ တိုင္းၿပည္ဟာ တိုးတက္စည္ပင္ေနမွာပဲ။ အႏွိမ္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ အာရွမွေတာ့ ၿမန္မာဆိုရင္ ေလးစားခံရတဲ႔အႏိုင္ငံၿဖစ္မွာပဲ။ ဒီလို ေအာက္က်ေနာက္က် ႏိုင္ငံၿဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ တၿခားႏိုင္ငံသားေတြရဲ ႔ အထင္ေသးၿခင္းလည္း ခံရမွာမဟုတ္ဘူး။ ၿပည္သူၿပည္သားေတြလည္း ဆင္းရဲ ႔တြင္းနက္ေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ အကယ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသာ ရိွခဲ႔ရင္…။

အဲဒီလို ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ အကယ္၍ ဆိုၿပီးေတာ့ ၀မ္းနည္းစြာ၊ တမ္းတစြာ၊ အားမလို အားမရၿဖစ္စြာ ေရႊၿပည္ေတာ္ကို စိတ္ကူးနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီး ေၿပာခဲ႔ၾကရတယ္။ ေမ်ာ္လင့္ခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီေခါင္းေဆာင္ေတြသာ ရိွခဲ႔ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ႔ ေရႊၿပည္ဟာလည္း အမွန္တကယ္ၿဖစ္လာမယ္ဆိုတာ ယံုမွားစရာမရိွဘူး။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြမွာေတာ့ တိုင္းၿပည္ဟာ ရစရာမရိွေအာင္ပ်က္စီးေနခဲ႔တယ္။ ဖ်က္ဆီးခံေနရတယ္။

ဒါဟာ ဘာကိုၿပတာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ အေရးအၾကီးဆံုး အခ်ိန္ေတြမွာ အေရးအၾကီးဆံုး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြကို လက္လြတ္ရၿခင္းရဲ ႔ၾကီးမားတဲ႔ ဆံုးရွံဳးမဳတန္ဖိုးကို ၿပတာပါပဲ။ ဒီအဆံုးအရံွဳးဟာ လက္ရိွၿပသာနာေတြရဲ ႔အဓိကက်တဲ႔ အခ်က္တခ်က္ပဲၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါမွာ ၿမန္မာၿပည္သူေတြဟာ ဒီလိုမ်ိဳးေၿပာရမဲ႔အၿဖစ္ကို ေနာက္ထပ္တၾကိမ္ေရာက္ရိွရင္ဆိုင္ ေနရတယ္္ဆုိတာကို သတိထားမိၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူထုတရပ္လံုးက ေလးစားတဲ႔၊ ခ်စ္ၿမတ္ႏုိးတဲ႔၊ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္၊ ကမၻာတ၀န္းလံုးက ယံုၾကည္ေလးစားအားထားရတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အခုဆိုရင္ ထိန္းသိမ္းခံရပါေတာ့မယ္။ သူအထိန္းအသိမ္းခံရၿခင္းဟာ ၿမန္မာၿပည္အတြက္ အလြန္ႏွစ္နာေစပါတယ္။ လက္ရိွအခ်ိန္အထိ ဒီေခါင္းေဆာင္သာလွ်င္ တိုင္ၿပည္တိုးတက္ေရးအတြက္ မရိွမၿဖစ္တဲ႔ ၿပည္သူအားလံုးရဲ ႔၊ တိုင္းရင္းသားအားလံုးရဲ ႔စည္းလံုးမွဳကို ရေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္တဲ႔ တဦးတည္းေသာသူ ၿဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းေကာင္းလို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံဟာ အာဏာရွင္ေအာက္က လြတ္ေၿမွာက္သြားသည္ထားဦးေတာ့၊ လက္ရိွအေနအထားအထိ သူမရိွရင္ က်န္သူေတြ မေၿဖရွင္းႏိုင္တဲ႔ ၿပသာနာေတြနဲ႔ ၿမန္မာၿပည္သူေတြ ရင္ဆိုင္ရမွာပဲ။ အဲဒီ ၿပသာနာေတြဟာ ၿမန္မာၿပည္ကို ဒုကၡတြင္းထဲ ၿပန္ေခၚမယ့္ၿပသာနာေတြၾကည့္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေခါင္းေဆာင္ကို ေထာင္ထဲမွာ ေနာင္ ၅ ႏွစ္ေလာက္ ထိန္းသိမ္းခံရမယ္ဆိုရင္၊ အဲဒီလိုထိန္းသိမ္းခံရရင္းနဲ႔ အဲဒီကာလအတြင္းမွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔ရင္ အလြန႔္အလြန္ကိုၾကီးမားတဲ႔ ဆံုးရွံဳးမွဳတရပ္ကို ၿမန္မာေတြရရိွၿခင္းပဲၿဖစ္မယ္။ ဒီလိုေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတေယာက္ထပ္ရဖို႔ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ရဦးမယ္ဆိုတာ မေၿပာႏိုင္ဘူး။

ထိုသို႔သာ ၿဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ေနာင္းေခတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ိဳးဆက္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုပဲ ‘အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သာ…’ ဆိုၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ေၿပာဆိုေနရပါေတာ့မယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ‘ၿပည္သူလူထုဟာ သူတို႔နဲ႔ထိုက္တန္တဲ႔အစိုးရတရပ္ကို ရရိွတယ္’ ဆိုတဲ႔ စကားတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ထိုက္တန္တဲ႔ ဒီစစ္အာဏာရွင္တစုရဲ ႔အုပ္ခ်ဳပ္ၿခင္းကို ခံရေတာ့မွာပဲၿဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ စုစုစည္းစည္းနဲ႔ တားဆီးႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးရိွခဲ႔လွ်က္နဲ႔ အက်ိဳးရိွစြာ အသံုးမခ်ႏိုင္ခဲ႔တဲ႔၊ အသံုးမက်တဲ႔ လူမ်ိဳးအၿဖစ္ သတ္မွတ္ခံရေတာ့မွာပဲၿဖစ္တယ္။ ရဲရင့္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ မရဲရင့္တဲ႔လူမ်ိဳး။ စည္းလံုးရမယ္အခ်ိန္မွာ မစည္းလံုးတဲ႔လူမ်ိဳး။ အေၾကာက္တရားေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ႔လူမ်ိဳး။ လြတ္လပ္ၿခင္းနဲ႔ မထိုက္တန္တဲ႔လူမ်ိဳး။ကိုယ္က်ိဳးၾကည့္တဲ႔လူမ်ိဳး။ ၿမန္မာဆိုတာ အဲဒီလို ေသာက္သံုးမက်တဲ႔လူမိ်ဳးအၿဖစ္ သတ္မွတ္ခံရမယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သာ ေထာင္ခ်ခံရၿပီး၊ ၿပည္သူအမ်ားစုသာ လက္ပိုက္ထိုင္ၾကည္ေနမယ္၊ ႏွဳတ္ကေန စုတ္တသပ္သပ္ၿဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အသံုးမက်တဲ႔လူမ်ိဳးဆိုတာ ၿငင္းစရာမရိွ လက္ခံရေတာ့မွာပဲ။

အဲဒီလိုေတြ မသတ္မွတ္ခံရဖို႔ ဒီၿဖစ္ရပ္ေတြကို တားဆီးရမယ္အခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ ဇာတိမာန္ဆိုတာကုိ ၿမန္မာေတြ ၿပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ရေတာ့မယ္အခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ ၿမန္မာေတြဟာ ကၽြန္စိတ္နဲ႔ ေနထိုင္တာမဟုတ္ဘူး။ သခင္စိတ္နဲ႔ေနထိုင္တဲ႔လူမ်ိဳးဆိုတာကို ၿပန္လည္ၿပသရေတာ့မယ္အခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ ၿမန္မာဆိုတာ မဟုတ္မမွန္တရားကို ေခါင္းငံု႔ခံတက္တဲ႔လူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သိရိွေစရမယ္။ စည္းလံုးတဲ႔လူမ်ိဳးဆိုတာကို မ်က္ၿမင္ကိုယ္ေတြ႔ၿဖစ္ေစရမယ္။ လြတ္လပ္တဲ႔ၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ကိုတည္ေဆာက္ဖို႔ သေဘာထားၾကီးၿခင္း၊ အသိညဏ္ရိွၿခင္း၊ ရဲရင့္ၿခင္း၊ စည္းလံုးၿခင္းေတြကို ၿမန္မာၿပည္သူေတြ ၿပသရမယ္အခ်ိန္ေကာင္းပဲၿဖစ္တယ္။

More Coming